ΣΙΓΚΑΠΟΥΡΗ 1995

Ητανε χειμωνας.Μεσα σε ενα τεραστιο κρουαζιεροπλοιο στο δρομο για την Σιγκαπουρη οπου πηγαινα για δουλειες εβλεπα την ζωη μου να αλαζει.Σκεπτομενος με ενα τσιγαρο στα χειλη πανω στο καταστρωμα απολαμβανα τη θεα.Κανω το τσιγαρο.Κοιταω γυρω μου.Βλεπω μια ξανθια γυναικα οπου η ομορφια της ελαμπε στο σκοταδι και η αυρα της διακρινοταν στον αερα.Το ενστικτο μου ομως με συμβουλευει να αποσυρθω.Ειναι 3 το πρωι και δεν με περνει υπνος στην καμπινα.Απο διπλα ακουγονται φωνες.Τωρα ακουγονται χτυπηματα και τωρα κλαματα και στεναχωρια.Βγαινω να δω τι συμβαινει.Ξαναβλεπω την ιδια ξανθια κοπελα.Συμπτωση σκεφτομαι και προσπαθω να μην εθιστω στην ουσια που εκπεμπει η συγκεκριμενη καλονη διοτι κατι μεσα μου μου λεγε πως δεν πρεπει.Παρολα αυτα την ρωτω αν ειναι καλα.Ναι μου απανταει και φευγει.Δεν ξερω που παει και οπως ειναι λογικο ξαναμπαινω μεσα.Εξω φυσαει.Το πλοιο κουνιεται ''σαν να εχει παρει εξταση'' και μια καταρακτωδης βρωχη δυσκολευει την κατασταση ακομη περισσοτερο.Περναει κανενα μισαωρο περιπου και ξαφνικα σπαει καποιος την πορτα μου και μπαινει μεσα.Εξω μου λεει εξω.Κρατουσε οπλο και ειχε καλημενο το προσωπο του.Ειχαμε πεσει σε πειρατες.Βγαινουμε στο καταστρωμα ολοι.Ακριβως απο διπλα μου ξανα η ξανθια γυναικα απο την διπλανη καμπινα και κολιτα της ενας αντρας δεμενοι και οι 2 με το ιδιο σκοινι.Κοιταω τριγυρω μου.Παντου το χαος παντου ο σπαραγμος.Τωρα ομως ο τυπος με το οπλο αγριευει και ολοι καθομαστε ακινητοι.Μπαμ μπαμ μπαμ.Πανε τρεις.Ετσι απλα πανε.Γυρω μου γουρλομενα ματια παντου.Ακομα και ο ουρανος ειχε παρει μια θλιμμενη εκφραση.Η θαλασσα σαν να ηρεμησε και τα συνεφφα αποχωρουσαν σκυφτα και σιωπηλα.Πεθανε ο αντρας διπλα μου.Η κοπελα αρχιζει την λεκτικη αντεπιθεση σε σημειο να τους προσβαλει.Προσπαθω να την υποστηριξω.Προσπαθω να την ηρεμησω για το καλο μας.Η κατασταση ομως ξεφευγει και τοτε γινεται κατι ασχημο.Χωρις κανενα δισταγμο,χωρις καμια σκεψη,μας πετανε στη θαλασσα.Τα κυματα να μας γδερνουν,να μας χτυπανε αληπητα.Ο αερας να μας γρατζουνα και η οργη της φυσης να μας ισοπεδωνει.Εμεις ομως ανενδωτοι.Χωρις καν να γνωριζομαστε προσπαθουμε πιασμενοι χερι χερι να σωθουμε.Μετα απο 5 ωρες περιπου τα κυματα μας ξεβραζουν σε ενα ερημικο νησι στη μεση του ωκεανου.Κουρελιασμενοι στην ακτη σε αποσταση περιπου 10 μετρα τα κυματα τωρα μας χαιδευουν.Εχει βγει ηλιος.Ηλιος ουσιαστικος και τυπικος.Ηλιος εξωτερικος και εσωτερικος.Σωμενοι απο αυτην την τραγωδια γυμνοι σε μια ακτη κοιτιομαστε στα ματια για περιπου 2 λεπτα.Χωρις κουβεντα.Χωρις τον παραμικρο ψιθυρο.Το μονο που ακουγονταν ητανε ο ηχος που κανει το κυμα οταν σκαει στην ακτη και 2-3 πουλακια στα διπλανα δεντρα.Η απολυτη ηρεμια.Η απολυτη σιγη.Ξαφνικα αγκαλιαζομαστε και κλαιμε.Ημασταν τοσο τυχεροι που γλιτωσαμε απο αυτη την περιπετεια.Απο αυτο το κακο ονειρο.Τα κορμια μας ενωθηκαν οπως ενωνονται 2 μαγνητες.Πιανουμε συζητηση.Το ονομα της Ζβετλανα.Ητανε μια ρουμανα πορνη που πηγαινε για δουλεια στην σιγκαπουρη σε ενα φημισμενο στριπτιτζαδικο.Ο αντρας που ηταν μαζι στο πλοιο ηταν ο νταβατζης της.Στα ματια της διεκρινα μια νοσταλγια,μια στεναχωρια.Το βλεμμα της θυμιζε 15 χρονο κοριτσι και οχι 30χρονη πορνη εμπειρη και ετοιμη για μεγαλες βραδυες.Η μυρωδια της θυμιζε την τρυφερη ανοιξη.Τα χειλη της,ητανε χειλη μεθυστικα.Ητανε ''χειλη με ματια''.Απολυτα ερωτευμενοι και οι 2 πλεον καθως και ενα πρωτογνωρο συναισθηματα που μας κυριευε μας εκανε να νιωθουμε πως ολο αυτον δεν ηταν τυχαιο πως ο ενας γεννηθηκε για τον αλλον.Την ξαπλωνω στην αμμο.Εγω απο πανω της την φιλω ρομαντικα αλλα συναμα προστυχα στο λαιμο.Εχει τεντωσει τα ποδια της,και τα νυχια της ειναι καρφωμενα στην αμμο.Τα χερια της ειναι δεμενα στα μαλλια μου.Συνεχιζω να κατεβαινω.Κατεβαινω κατεβαινω..Τωρα το συναισθημα αποκορυφωνεται.Το κορμι της καιει και εχει κοκκινισει.Οι παλμοι ανεβαινουν ραγδαια.Για κανα 2 λεπτα νομιζα πως θα παθει ανακοπη απτους σπασπους που εκανε,Μου κατεβαζει το εσωρουχο και αρχιζω.Δεν θα ξεχασω ποτε εκεινο το ηδονικο γδαρισμο εκεινο το ''κρακ''.Παθιασμενοι κυλιομαστε στην αμμο,και εχουμε ξεχασει αυτο που σενεβη.Το μονο που υπαρχει στο μυαλο μας τωρα ειναι η στιγμη.Αυτη η μοναδικη στιγμη,οπου δεν συγκρινεται με μια καμια αλλη.Για 9 συνεχομενες ωρες δεν σηκωσαμε κεφαλι.Δεν ξεκωλησαμε.Ξαφνικα ακουσαμε εναν ηχο.Ητανε ηχος ελικοπτερου.Ποσο μα ποσο τυχεροι ημασταν.Οι περισσοτεροι η δεν γυρνουσαν ποτε απο τετοια απομονωμενα νησια η παλευαν μηνες με τα θηρια μεχρι να γυρισουν.Εμεις ομως πηγαμε ουσιαστικα να κανουμε μονο ερωτα.Απιστευτο.Αυτη η ηδονη που ζησαμε αυτη η απιστευτη αναμνηση μας ανεβασε ακομα περισσοτερο το ηθικο.Δυστυχως αυτο δεν οδηγησε σε καλο.Μου προτεινε να παντρευτουμε.Ενας μεγιστος εραστης ομως ποτε δεν σκλαβωνεται.Αρνηθηκα κατηγορηματικα.Το πηρε βαρυα.Ενιωσε αφανταστα ασχημα.Με κοιταξε και εφυγε τρεχωντας στο διπλανο δωματιο.
Το μονο που θυμαμαι ειναι ο ηχος του σουγια που επεσε στο πατωμα...

ΠΟΥΕΡΤΟ ΡΙΚΟ 1990

Ητανε καλοκαιρι.Περιπου 9 το βραδυ.Ειμαι σε μια ερημικη παραλια και διαβαζω ενα βιβλιο.Ο ηλιος δυει,ο ουρανος ειναι πορτοκαλι και τα κυματα σκανε απαλα στα ποδια μου.Επικρατει μια φοβερη ατμοσφαιρα,μια τελεια ψυχικη γαληνη.Απο πισω μου ακουγονται βηματα.Γυρναω και βλεπω την Rozalinta.Μια βραζιλιανα καλλονη που μετετρεψε την ησυχια μου και την γαληνη σε ενα χαος οπως μετατρεπει την ησηχη θαλασσα μια μεγαλη τρικυμια.Καθετε απο διπλα μου.Αρχιζουμε να μιλαμε για διαφορα.Εχει νυχτωσει και αναβω μια φωτια.Ξαφνικα πλησιαζει και μου δινει ενα τρυφερο φιλι στο κατω χειλος.Την κοιτω μες τα πρασινα ματια και βλεπω ενα παθος ανεπαναληπτο.Κοιταω στα χειλια της και βλεπω να μου ψυθιριζουν κανε με δικια σου.Περναει 1 λεπτο χωρις να εχουμε αλαξει κουβεντα και τοτε την αρπαζω.Κοιλιομαστε στην αμμο,γινομαστε ενα κουβαρι μια πηγη ηδονης.Συγκλονιστικες δωσεις ερωτα.Πυρακτομενα φιλια.Τιτανια ελξη ειναι καποιες απο τις λεξεις που χαρακτηριζουν το σκηνικο.Αρχιζει να βρεχει να φυσαει.Η θαλασσα εχει τρικυμια.Τα δεντρα ειναι ετοιμα να ξεριζωθουνε εμεις ομως εκει.Παθιασμενοι και εθισμενοι οπως ενας ναρκωμανης με την ηρωινη.Με κρατουσε οπως  θα κρατουσε ενας αστεγος μια χρυση λιρα.Με αποκαλεσε μεγιστο των μεγιστων και μου δοθηκε ολοκληρωτικα.Ξαφνικα ομως ερχεται ενα τεραστιο κυμα και ΠΛΑΦ χανoμαστε.Φωναζω Rozalinta!Rozalinta!Την βλεπω 10 μετρα πιο δεξια.Τρεχω,τρεχω να την σωσω.Εκει που ειμαι ετοιμος να την τραβηξω ερχεται ακομα ενα κυμα και....

Το μονο που θυμαμαι ειναι τα ματια της......

MONAKO 2003

Η νυχτα ειχε φορεσει τα καλα της και γλυκος αερας χαιδευε την πολη.Εγω βρισκομουν στην απολυτη χλιδη του πλουτου στο περιφημο καζινο του Μονακο-Μοντε Καρλο.Βλεποντας το επιβλητικο κτηριο,τις πανακριβες ντυμενες καλλονες και ολα τα ''Gold Edition'' αυτοκινητα ενιωσα την υπερβολη του πλουτου.Επαιζα ρουλλετα και επινα Σαμπανια θυμαμαι...ναι.Ξαφνικα ερχεται διπλα μου μια καλλονη ντυμενη σε μια κοκκινη τουαλετα με μαυρα μαλλια,σαρκωδη χειλη και ενα μεθυστικο αρωμα.Πονταρει 2 εκκατομμυρια ευρω στο κοκκινο.Παγωνω.Την κοιταω στα ματια και μου χαμογελαει.Ενα ριγος με διαπερνα.Γνωριζομαστε μετα απο λιγη ωρα.Simone Allegro μου λεει.Τωρα ειναι η ωρα να διδαξω σκεφτομαι.Σε ενα μισαωρο βρισκομαστε στο τεραστιο σκαφος του αντρα της.Μισογυμνος καθομαι στον καναπε και εχω απο κατω μου ενα μπουκαλι μαρτινι.Η Simone μου κανει στριπτιζ.Φοραει εσωρουχα με ρουμπινια και τα μαλλια της ανεμελλα φτανουν μεχρι την μεση.Η γαμπα διαγραφεται και το στηθος της με κοιταει απειλητικα.Μονομιας την βουταω αρχιζω να της δινω αλλεπαληλες δωσεις τσουναμικου ερωτα.Εκεινη να φωναζει να ουρλιαζει και να με δαγκωνει.Τα ψαρια κρυφτηκαν.Η θαλασσα ντραπηκε.Ακομα μια φορα η φυση υποκλιθηκε στο μεγιστο των μεγιστων.Ξαφνικα ακουγεται θορυβος.Τιναζεται πανω και μου λεει ο αντρας μου.Δεν πειραζει της λεω (ειχα ξαναχειριστει τετιου ειδος περιστατικα πολλακις).Τι λες μου λεει ο αντρας μου ειναι ο Freddy Allegro ο μεγαλυτερος εμπορας ναρκωτικων στην Γαλλια.Παθαινω σοκ.Κρυβομαι σε μια ντουλαπα με ρουχα.Ερχεται ο Freddy στο σαλονι με μια καραμπινα στο χερι και μια σακκουλα λεφτα μαζι με εναν συνεργατη του.Μαλωνουν.Βριζονται.Η κατασταση ξεφευγει και μπαμ.Τον πυροβολει.Η Simone κλαει και φωναζει.Εγω μεσα στην ντουλαπα ιδρωμενος απτο αγκος και τον φοβο.Την ρωταει τι εκανε στο σκαφος.Δεν του απανταει.Αρχιζει να την βριζει και να την χτυπαει μεχρι να ομολογησει και εκει τρελαινομαι.Ξυπναει μεσα μου ο Διαβολος.Ειμαι εκτος οριων.Ριχνω κλοτσια την ντουλαπα βγαινω εξω και του ριχνω γροθια.Με χτυπαει με το οπλο στο κεφαλι.Ζαλιζομαι και πεφτω κατω.Η Simone ματωμενη ουρλιαζει.Ειναι ετοιμος να με πυροβολησει.Τοτε η Simone τον χτυπαει με το μαστιγιο που της ικανοποιουσα τα βιτσια πριν και τον αφοπλιζει.Της ριχνει μια μπατσα και πεφτει κατω.Τοτε σηκωνομαι περνω την καραμπνινα και τον κολαω στον τοιχο.Ξαφνικα μπαινει μεσα το λιμενικο και μας αρπαζει ολους.Υστερα απο 2 μερες εχω αφεθει ελευθερος.H Simone στην φυλακη για 20 χρονια ως συνεργος και ο Freddy ισοβια.Και τωρα ειμαι στο ξενοδοχειο περιμενω να περασει η ωρα να φυγω.Χτυπαει η πορτα.Ανοιγω και βλεπω την Simone.Ειχε δραπετευσει γιατι δεν αντεχε μακρια μου.Μονομιας με αρπαζει και με φιλαει.Εισαι ο μεγιστος μου λεει.Αυτα τα 20 λεπτα ητανε τα καλυτερα της ζωης μου.Ας ερχοταν 1 λεπτο αργοτερα ο Freddy και ας με σκοτωνε μετα.Αρνουμαι καθε επαφη μαζι της και τοτε βγαζει ενα πιστολι και μου λεει.Αν φυγεις θα πεθανω.Της λεω δεν θα το κανεις και φευγω.Στο δευτερο σκαλι ακουστηκε ενα μπαμ....

ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ 1989

Ημουν στην πολη Rosario στην Αργεντινη.Συγκεκριμενα βρισκομουν στο δρομο Pasaje Juramento περιπλανωμενος με ενα σακο στον ωμο σκεπτoμενος τα φιλοσοφικα ερωτηματα που με απασχολουσαν τοτε.Εκεινη την στιγμη με πλησιαζει μια καλογρια γυρω στα 40.Προσπαθει να με προσηλυτισει ταχα να με οδηγησει σε μονοπατια πιστης...Με προσκαλει στο μοναστηρι Αγια Silvia και δεχομαι την προταση γιατι μου αρεσει να δοκιμαζω καινουργια πραγματα..Ειναι βραδυ και εγω μονος στο δωματιο δηθεν προσευχομαι.Χτυπαει η πορτα.Μπαινουν 2 καλογριες.Η Jimena και η Rafaela.Με απιστευτα ταχυτητα με δενουν στο κρεβατι και μου κλεινουν το στομα.Ανοιγουν την πορτα και μπαινουν και αλλες.Polixena,Ana,Carmen,Charo,Helena,Tula κτλ.Γυρω μου 14 γυναικες.Ολες ερωτευμενες και διψασμενες για σεξ.Μιλουσαν χυδαια μεταξυ τους και με κοιτουσαν σαν ενα κομματι κρεας.Μια βδομαδα συνεχομενα μου επιναν το αιμα.Μια-Μια Τρεις -Τρεις ακομα και Εφτα-Εφτα με ξεζουμιζαν.Αυτες οι λυσασμενες μοναχες δεν χορταιναν να πινουν απτο καζανι ηδονης και ακολασιας.Ειχα κοντεψει να παθω εγκεφαλικο θυμαμαι...ναι.Για καλη μου τυχη ο Μοναχος Juanito καταλαβε τι συμβαινει.Ετσι λοιπον οταν προσευχονταν ενα απογεμα ηρθε και με ελυσε και με φυγαδεψε.Φυγε μου λεει να σωθεις....Και ενα δακρυ κυλισε απο τα ματια μου...Συγκινημενος και λυτρωμενος απο αυτην την ''hardcore porno ταινια'' που ημουν πρωταγωνιστης γινομαι καπνος και χανομαι....Ματωμενος ισοπεδωμενος και ψυχικα αναπηρος παω στο πρωτο μοτελ που βρισκω μπροστα μου.Την αλλη μερα αγοραζω μια εφημεριδα και βλεπω πρωτο θεμα:Ομαδικη αυτοκτονια με υψυλη δοση παρακεταμόλης στο μοναστηρι Αγια Silvia.Νεαρος Ελληνας Εμπλεκεται στην υποθεση.Στους τοιχους ειχαν χαραξει με σταρους:ΑΕΜΕ.
(ΑργυρηΕλληναΜεγιστεΕραστη)

ΣΡΙ ΛΑΝΚΑ 1993

Ημουνα σε ενα μπανγκαλοου στη Σρι Λανκα συγκεκριμενα στη ζουγκλα της Χαμπαρανα.Πλημμυρισμενος από τροπικα δαση και γαλαζοπρασινα νερα ηρεμος απολαμβανα το τοπιο.Επινα Καρπιρινια θυμαμαι ναι...Ξαφνικα με πλησιαζει ενας Ελεφαντας που πανω του ειχε μια μαυρη γυμνη καλλονη με ματια πρασινα σαν το δασος και κορμι γλυκο σαν τα νερα του ποταμου.Μονομιας ανεβαινω στον ελεφαντα και παμε βολτα προς την ορεινη περιοχη της Νουβάρα Ελίγια.Η καλλονη λεγοταν Aboutie και με ειχε ερωτευτει με την πρωτη ματια.Ετσι λοιπον σαν ορμητικο ποταμι χωρις φραγμους με μια τερατωδης επιταχυνση και δυναμη την παρασερνω σε μονοπατια ηδονης κατω απο ενα δεντρο.Απο τις δυνατες κραυγες της ειχαν ξυπνησει ολα τα ζωα του νησιου και ολοι οι τουριστες ειχαν ξεσηκωθει.Το επομενο πρωι τελειωνω.Εκεινη ειχε τελειωσει 56 φορες.Ολη η πανιδα και η χλωριδα ειχε υποκλιθει στο μεγαλειο του μεγιστου εραστη.Η φυση ενιωσε μειωνεκτικα.Ο ουρανος ντραπηκε.Η Aboutie δυστυχως επαθε το χειροτερο.Ειχε χασει το φως της.Αυτο το σοκαριστικο 12ωρο την ειχε αφησει τυφλη.Ετσι λοιπον αφου πλεον δεν θα μπορουσε να αντικρισει το τιτανιο εραστη Αργυρη,εφυγα.Οταν το καταλαβε ομως συνεβη κατι τραγικο.Η Αboutie αυτοκατασπαρακτηκε....

ΠΑΚΙΣΤΑΝ 1996

Βρισκομουν στο Πακισταν για επιχειρηματικές δραστηριοτητες.Ητανε βραδυ.Ντυμενος με ένα λευκο πουκαμισο και μια μπατανα οδηγουσα το τζιπακι μου σε σκοτεινα ερημικα δρομακια οπου η αμμος σου τυφλωνε τα ματια και ο φοβος την καρδια.Ξαφνικα πεφτει μια βοβμα μπροστα μου αναποδογυρναει το τζιπ.Ξυπναω υστερα από 2 ωρες σε ένα υπογειο.Γυρω μου 1 λαμπα τρεμοπαιζε και οι ταλιμπαν με κοιτουσαν κρατωντας μαχαιρια και καλασνικοφ.Ενας τραβουσε με την καμερα και οι αλλοι μου εκαναν ερωτησεις καθως ασκουσαν βια στο κορμι μου.Ημουν αιχμαλωτος.Για καλη μου τυχη η κορη του Σειχη,Aly-Sahmet μαθαινει τι γινετε και ερχετε να δει από κοντα μεταφιεσμενη.Εγω μεσα στα αιματα και τις μελανιες κουρασμενος και χτυπημενος ψυχικως και σωματικως,της προκαλω έναν ακαταπαυστο ποθο που δεν ειχε ξανανιωσει ποτε.Μου λεει κατι στο αυτι και φευγει.Η νυχτα ξανα αγκαλιαζει τον πονο μου.Επικρατει ησυχια.Εγω εχω ένα σπασμενο πλευρο μια σπασμενη μυτη μου λειπουν 4 δαχτυλα στα χερια και 3 στα ποδια.Ξαφνικα ακουγεται μια εκρηξη και αρχιζει το μακελειο.Καποιοι αγνωστοι στρατιωτες μπαινουν μεσα.Σαρκες και αιματα των ταλιμπαν ξεχυνονται στον αερα .Με αρπαζουν και με βαζουν σε ένα ελικοπτερο.Εκει ητανε η Αly-Sahmet.Η μελαχρινη καλλονη με αγαλματινα ματια και χειλια που τραγουδουσαν την μελωδια του παθους που ειχε παραδοθει στον ιστο μου.Εκει λοιπον μες το ελικοπτερο αρχιζουν αλλου ειδους εκρηξης.Ειχε συνεπαρθει τοσο πολύ που φωναζε εισαι ο πιο εξουθενωτικος εραστης ο πιο παθιαρης εραστης ο πιο ο πιο…Μεχρι να παμε στο νοσοκομειο δηλαδη αποσταση 15 λεπτων ειχε τελειωσει 17 φορες.Με παραδιδει και με ενα τρυφερο φιλι με καληνυχτει.Την επομενη μερα στο νοσοκομειο ηρθε να με δει.Η ζωη της κρεμοταν από τα χειλη μου.Με ρωτησε με δακρυα στα ματια και με βαρυα καρδια<<.Θα μεινεις εδώ μαζι μου;>> <<Όχι>> δυστυχως απαντω….Αρχιζει να ουρλιαζει σαγαπω εισαι τα παντα για μενα αν φυγεις θα καταστραφω θα θα θα θα….Τελος όμως φευγει με αναστεναγμους και λυγμους .Την επομένη μεσω CNN εμαθα δυστυχως πως η Aly-Sahmet εγραψε στον τοιχο أنت واحد وفقط (ΕΙΣΑΙ Ο ΕΝΑΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ)ζωθηκε με εκρηκτικά και ανατινάχτηκε εξω από την πρεσβεία…

ΒΕΡΟΛΙΝΟ 2001

Ήτανε Φεβρουάριος του 1992.Στα σοκάκια του Βερολίνου υπήρχε ενα πασίγνωστο μπαρ με ροκ μουσική.Εγω δούλευα τότε εκεί λάντζα σαν μετανάστης που ήμουνα.Ενώ λοπόν ξεκουράζομαι από τη δουλειά και απολαμβάνω ενα Dimple θυμαμαι,ναι... ενιωσα ενα σκουντηγμα.Γυρνάω και βλέπω την Helga.H Helga ητανε μια γερμανίδα καλλονή περιπου στο 1,73 με πρασινα ματια που με είχε ερωτευτεί παραφορα τότε.Με την πρωτη ματια καταλήξαμε να κανουμε παθιασμενο ερωτα πανω στον νεροχυτη διπλα απτο τους ξηρους καρπους τους οποίους ειχε ριξει ολους κατω όπως και τα ποτηρια από την ηδονή .Οταν εφυγα ομως και την παρατησα η κατασταση βγηκε εκτος ελεγχου.Η τεράστια θλιψη της διοτι ένας μοναδικος εραστής σαν εμένα την εγκατελειψε την οδηγησε στο να δωσει τελος στη ζωη της.Τον Ιουνιου του 92 κρεμαστηκε μπροστα σε χιλλιαδες κοσμο απο μια λαμπα στην πλατεια Alexanderplatz...