Ητανε καλοκαιρι.Περιπου 9 το βραδυ.Ειμαι σε μια ερημικη παραλια και διαβαζω ενα βιβλιο.Ο ηλιος δυει,ο ουρανος ειναι πορτοκαλι και τα κυματα σκανε απαλα στα ποδια μου.Επικρατει μια φοβερη ατμοσφαιρα,μια τελεια ψυχικη γαληνη.Απο πισω μου ακουγονται βηματα.Γυρναω και βλεπω την Rozalinta.Μια βραζιλιανα καλλονη που μετετρεψε την ησυχια μου και την γαληνη σε ενα χαος οπως μετατρεπει την ησηχη θαλασσα μια μεγαλη τρικυμια.Καθετε απο διπλα μου.Αρχιζουμε να μιλαμε για διαφορα.Εχει νυχτωσει και αναβω μια φωτια.Ξαφνικα πλησιαζει και μου δινει ενα τρυφερο φιλι στο κατω χειλος.Την κοιτω μες τα πρασινα ματια και βλεπω ενα παθος ανεπαναληπτο.Κοιταω στα χειλια της και βλεπω να μου ψυθιριζουν κανε με δικια σου.Περναει 1 λεπτο χωρις να εχουμε αλαξει κουβεντα και τοτε την αρπαζω.Κοιλιομαστε στην αμμο,γινομαστε ενα κουβαρι μια πηγη ηδονης.Συγκλονιστικες δωσεις ερωτα.Πυρακτομενα φιλια.Τιτανια ελξη ειναι καποιες απο τις λεξεις που χαρακτηριζουν το σκηνικο.Αρχιζει να βρεχει να φυσαει.Η θαλασσα εχει τρικυμια.Τα δεντρα ειναι ετοιμα να ξεριζωθουνε εμεις ομως εκει.Παθιασμενοι και εθισμενοι οπως ενας ναρκωμανης με την ηρωινη.Με κρατουσε οπως θα κρατουσε ενας αστεγος μια χρυση λιρα.Με αποκαλεσε μεγιστο των μεγιστων και μου δοθηκε ολοκληρωτικα.Ξαφνικα ομως ερχεται ενα τεραστιο κυμα και ΠΛΑΦ χανoμαστε.Φωναζω Rozalinta!Rozalinta!Την βλεπω 10 μετρα πιο δεξια.Τρεχω,τρεχω να την σωσω.Εκει που ειμαι ετοιμος να την τραβηξω ερχεται ακομα ενα κυμα και....
Το μονο που θυμαμαι ειναι τα ματια της......
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου